Καλή Χρονιά σε όλους με αγάπη, υγεία, αισιοδοξία και δημιουργικότητα!
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Μερικά από τα φετινά μου στολίδια, στο δέντρο! Χρόνια Πολλά!
Ήταν ένα από τα πιο πολυάσχολα Σαββατοκύριακα του Οκτώβρη, δύο βαπτίσεις μαζεμένες και τυχαία και οι δύο με γνωστούς από τα παλιά!
Έτσι σήμερα έχουμε ένα post για τη βάπτιση του Σαββάτου. Ένα όμορφο ζευγάρι που βάπτισε το πρώτο του μωράκι. Είχαμε να βρεθούμε πολύ καιρό από το ‘07 που πρωτοσυναντηθήκαμε και μου εμπιστεύτηκαν τη φωτογράφιση του γάμου τους. Τώρα στην ίδια εκκλησία με τότε έγινε η βάπτιση του θαρραλέου μικρούλη τους. Απίστευτα γλυκιά φατσούλα ο μικρός δεν έκλαψε ούτε στιγμή και περιεργαζόταν τα πάντα γύρω του με ενδιαφέρον!
Photography by Peny Kafira
Άπαιχτο το παπουτσάκι!
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Όπως έχω ξαναπεί χαίρομαι πολύ να συναντώ ξανά γνώριμα πρόσωπα και να βλέπω τις οικογένειες να μεγαλώνουν, έτσι κι αυτή ήταν μία ιδιαίτερη βάπτιση για μένα που φωτογράφισα με πολύ χαρά! Να σας ζήσει ο μικρούλης σας παιδιά εύχομαι κάθε ευτυχία στην όμορφη οικογένειά σας! Φιλάκια!
Photography by Peny Kafira
Και μάλιστα καλεσμένη όχι μόνο σε γάμο αλλά και σε βάπτιση μαζί! Φαντάζομαι θυμάστε τον γλυκούτσικο επισκέπτη που είχα αναφέρει στο post “Στιγμές”, λοιπόν η μικρούλα βαπτίστηκε και ο μπαμπάς με τη μαμά της παντρεύτηκαν όλα τη ίδια μέρα, στην αρχή του Οκτώβρη, και φυσικά στην όμορφη Θεσσαλονίκη όπου μένουν. Οπότε αυτή τη φορά ξεκίνησα εγώ και πήγα προς τα πάνω με τη μηχανή στον ώμο και το καλό μου φουστάνι στη βαλίτσα, μόνο τα τακούνια μου άφησα στη Αθήνα γιατί φωτογράφος με τακούνια σίγουρα δεν γίνεται!
Photography by Peny Kafira
Έμεινα περίπου 3 μέρες στη Θεσσαλονίκη και πέρασα πολύ όμορφα η Γιώτα και ο Ηλίας είχαν οργανώσει πολύ όμορφα τόσο τη διαμονή μας όσο και το γάμο με τη βάπτιση. Σίγουρα πρέπει να πω και κάτι για την ιστορία, η Γιώτα είναι φίλη αγαπημένη γνωριστήκαμε στην πρώτη Γυμνασίου, μάλλον 13 θα ήμασταν και η νονά και κουμπάρα είναι η Κατερίνα άλλη φίλη αγαπημένη που γνώρισα λίγο μετά, είμαστε φίλες δηλαδή με τις κοπελιές αρκετά χρονάκια και η αλήθεια είναι ότι για τους παιδικούς σου φίλους έχεις ένα ιδιαίτερο κομματάκι στην καρδιά σου, καθώς μεγάλωσες μαζί τους και κουβαλάς τις ίδιες αναμνήσεις. Αυτός ο γάμος και η βάπτιση είχαν ιδιαίτερη σημασία για μένα και χάρηκα πολύ που έγινα μέρος τους τόσο όπως ένας καλεσμένος όσο και ως ο φωτογράφος που κατέγραψε τις στιγμές. Είναι πολύ ευχάριστο να φωτογραφίζεις οικεία πρόσωπα, τα πάντα είναι χαλαρά και η όλη υπόθεση μοιάζει με παιχνίδι! Οι φωτογραφίες που προκύπτουν πέρα της αισθητικής έχουν και συναισθηματική αξία, να μην αναφέρω δε ότι βλέποντας τα πρόσωπα μπορείς να τους βάλεις από πάνω και ένα συννεφάκι με τις σκέψεις τους καθώς “ξέρεις αυτό το βλέμμα”!
Photography by Peny Kafira
Η μικρή Γεωργία, που συνεχίζει να είναι γλύκα, ήταν μαζί με τη μαμά της καθ’ όλη τη διαδικασία της προετοιμασίας!
Photography by Peny Kafira
Και εννοείται έκλεψε τις καρδιές όλων! (είναι άλλωστε το πρώτο μωρό της παρέας και αισθανόμαι λίγο χαζοθεία! Η Κατερίνα έγινε Χαζονονά! χι χι, sorry Κατερίνα)
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Όπως φαίνεται εδώ τα είχαμε όλα, προετοιμασία νύφης, προετοιμασία γαμπρού, προετοιμασία μωρού και όλα στο ίδιο σπίτι!
Photography by Peny Kafira
Τη νύφη συνόδευσαν ο μπαμπάς της και η κόρη της!
Photography by Peny Kafira
Ένα μικρό μπερδεματάκι, πάρε την ανθοδέσμη, φέρε το μωρό….
Photography by Peny Kafira
Οι βέρες, το μόνο σημείο που ίσως αγχώθηκε ο κατά τ’ άλλα πολύ κεφάτος κουμπάρος.
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Το “Πιστεύω” αμέσως μετά το γάμο.
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Και για το τέλος μία εικόνα που μου θυμίζει κάτι από τις παλιές πόζες που οι νύφες ήταν καθιστές!
Γιώτα, Ηλία, έχετε τις καλύτερες ευχές μου για κάθε ευτυχία και πολύ αγάπη, να χαίρεστε την γλυκιά σας Γεωργία, ήταν μια πολύ όμορφη μέρα που θα θυμόμαστε πάντα.
Photography by Peny Kafira
Τελειώνει και αυτή η Κυριακή. Ο χρόνος τρέχει γρήγορα, ούτε που το κατάλαβα πότε πέρασε και αυτό το Σαββατοκύριακο. Ένα Σαββατοκύριακο με άστατο καιρό και πολύ δουλειά για μένα. Είμαι όμως χαρούμενη, πέρασα καλά ήταν όμορφες δουλειές με αξιόλογους ανθρώπους και μωρά. Ποτέ δεν έκρυψα άλλωστε την αδυναμία μου στις βαπτίσεις… Τώρα βρέχει και αισθάνομαι τυχερή γιατί το πρωί είχε λιακάδα ακριβώς για τις ώρες που τη χρειαζόμουν! Αγαπώ πολύ αυτόν το φθινοπωρινό καιρό με τη δροσιά τη συννεφιά και τις βροχές. Τα σύννεφα αυτής της εποχής είναι τα καλύτερα, όπως και το φως μετά από μία μπόρα που βγαίνει πάλι ο ήλιος, σήμερα επιστρέφοντας στο σπίτι το μεσημέρι, παραλιακή διαδρομή Κορωπί – Φάληρο, θαύμαζα ακριβώς αυτό το φως και τα σύννεφα σε συνδυασμό με τη θάλασσα, πανέμορφα! Και όταν έφτασα σπίτι μία έκπληξη με περίμενε, η Αμαρυλλίς στην ταράτσα άνθισε! Ένα κατακόκκινο λουλούδι που γεννήθηκε από έναν κρεμμυδοειδή βολβό! Θέλω να θυμίζω συνεχώς στο εαυτό μου να χαίρομαι με τα απλά καθημερινά πράγματα γιατί τελικά έχουν μεγάλη αξία και μας κάνουν πιο χαρούμενους ανθρώπους. Εις το επανιδείν…
Υ.Γ. και μία φώτο από το τσάι μου, έτσι επειδή μιλάμε για τις μικρές χαρές της ζωής.
Ζεστό αγγλικό τσάι με λίγο γάλα και έξω ο ήχος της βροχής… Απλά Τέλειο.
Photography by Peny Kafira
Ένας από τους πιο όμορφους γάμους της φετινής χρονιάς, με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τις λεπτομέρειες σε γαλάζιο χρώμα. Στην παραθαλάσσια εκκλησία της Αγ. Μαρίνας και μετά σε ένα από τα ομορφότερα κτήματα της περιοχής. Η οργάνωση είχε ξεκινήσει από νωρίς κι έτσι όλα ήταν τέλεια! Περάσαμε πολύ όμορφα και οι χώροι έδιναν πολλές ευκαιρίες για εικόνες που θα μείνουν να θυμίζουν εκείνες τις στιγμές.
Photography by Peny Kafira
Στην εκκλησία…
Photography by Peny Kafira
Ένα πορτρετάκι της λαμπερής νύφης λίγο μετά τη δύση.
Photography by Peny Kafira
Μερικές πόζες στο κτήμα.
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Ο χώρος γύρω από την πισίνα.
Photography by Peny Kafira
Και η φωτογράφιση συνεχίζεται σε άλλο σημείο του κτήματος.
Photography by Peny Kafira
Και λίγο από τα backstage έτσι για να φρεσκαριστεί λίγο το μακιγιάζ της νύφης!
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
και φτάνουν και οι φίλοι του γαμπρού…
Photography by Peny Kafira
οι οποίοι του επιφυλάσσουν μία έκπληξη…
Από τις πιο κεφάτες και χαρούμενες παρέες που έχω συναντήσει με επικεφαλής τον γαμπρό και τον κουμπάρο!
Photography by Peny Kafira
Για το κλείσιμο μία εικόνα από το τραπέζι με το βιβλίο των ευχών και μία ευχή και από εμένα για το ζευγάρι, να είστε πάντα χαρούμενοι, κεφάτοι και να πορεύεστε πάντα με πολύ αγάπη στη νέα σας ζωή ! Φιλάκια!
Photography by Peny Kafira
Σήμερα, αποφάσισα να διηγηθώ μία ιστορία με αφορμή το παραπάνω ταπεινό λουλουδάκι που με εντυπωσίασε με την εμφάνισή του. Είναι η ιστορία του κάκτου στην ταράτσα μου και θα μπορούσε να ονομαστεί ” Η περιπέτεια ενός κάκτου”.
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κακτάκι που κατοικούσε σε ένα μεγάλο φυτώριο, το κακτάκι δεν ήταν σίγουρο, αλλά είχε την αίσθηση ότι προήλθε από τον μεγάλο κάκτο που κατοικούσε στη διπλανή γωνία, όπως και πολλά από τα αδέλφια του. Οι μέρες του περνούσαν χωρίς σκοτούρες, πότισμά πολύ δε χρειαζόταν και δεν το ενοχλούσε ούτε το κρύο ούτε η ζέστη. Αυτό που άρχισε να το πειράζει με τον καιρό ήταν ότι όλα τα αδέλφια του φύγαν γιατί όλο και κάποιος τα έβρισκε χαριτωμένα και τα αγόραζε. ενώ εκείνο τίποτα, εκεί στη γωνιά του. Έτσι τα χρόνια πέρασαν και το κακτάκι έγινε κάκτος. Μία μέρα ήρθε στο φυτώριο ένας κύριος με ψαθάκι, αφού κοίταξε για λίγο τριγύρω έδειξε τον κάκτο και είπε: “Αυτό, πόσο έχει;” Ο ιδιοκτήτης του φυτωρίου του είπε: “Αυτό, είναι λίγο τσιμπημένο, ξέρετε πόσα χρόνια τον μεγαλώνω;” Ο κύριος με το ψαθάκι πάντως αγόρασε τον κάκτο μας γιατί του άρεσε και τον πήγε στην ταράτσα του σπιτιού που μόλις είχε αγοράσει με την γυναίκα του. Η σύζυγος είναι αλήθεια δεν ενθουσιάστηκε ιδιαίτερα, “Μα καλά, κάκτο πήγες και πήρες, χάθηκαν τόσα όμορφα λουλούδια;” “Μα γιατί, δε θέλει και πότισμα, ούτε που θα σε ενοχλήσει!”
Έτσι ο κάκτος εγκαταστάθηκε στην ταράτσα της οικογένειας που με τα χρόνια μεγάλωσε κατά τρία ακόμη μέλη, ένα αγοράκι και δύο κοριτσάκια που παίζανε συχνότατα στην ταράτσα όταν ο καιρός ήταν καλός. Φυσικά η ταράτσα είχε αποκτήσει κι άλλα φυτά και είχε ομορφύνει πολύ. Όταν άνοιγε ο καιρός γινόταν πόλος έλξης για την οικογένεια και τους φίλους τους, ο κάκτος είδε γιορτές, γλέντια και πολύ κόσμο από τη γωνία του. Συχνά οι φίλοι και οι συγγενείς της οικογένειας θαύμαζαν την ταράτσα και τα λουλούδια. Για τον κάκτο, δεν κάναν κάποιο ιδιαίτερο σχόλιο, καμία φορά ρωτούσαν “Πώς και πήρατε κάκτο; Πολλά αγκάθια βρε παιδί μου να προσέχετε τα παιδιά.”
Τα χρόνια πέρασαν, τα παιδιά μεγάλωσαν και έφυγαν από το σπίτι και το ζευγάρι έμεινε πάλι μόνο, τα λουλούδια στη ταράτσα άρχισαν να λιγοστεύουν γιατί δεν μπορούσαν να τα περιποιούνται πολύ, οι επισκέψεις λιγόστεψαν και σιγά σιγά η ταράτσα δε χρησιμοποιούνταν πια γιατί το ζευγάρι γέρασε και τα πόδια δεν μπορούσαν να πολυανεβαίνουν σκάλες. Ο κάκτος μεγάλωσε κι αυτός πολύ αλλά αισθανόταν μία χαρά, απλά του έλειπε η ζωντάνια των περασμένων χρόνων.
Μία μέρα έχοντας περάσει πολύς καιρός που δεν είχε δει κάποιον να ανεβαίνει στην ταράτσα, εμφανίστηκε η γυναίκα μαζί με έναν άγνωστο κύριο που φορούσε ένα ψαθάκι. Κάναν βόλτα στην ταράτσα και άκουσε τη γυναίκα να λέει: “Νομίζω ότι αυτό είναι το καλύτερο μέρος του σπιτιού, κοιτάξτε θέα και χώρος, ξέρετε πόσες γιορτές είχαμε κάνει εδώ; Έχε χάρη που πια γέρασα πολύ και δεν το χρειάζομαι το σπίτι θα πάω σε ένα μικρότερο κοντά στα παιδιά μου.” Ο κύριος δε μίλησε αλλά στα μάτια του υπήρχε μία λάμψη, ή έτσι νόμισε ο κάκτος. Πάντως μετά από μερικές μέρες βαβούρα επικρατούσε στο σπίτι και εμφανίστηκε στην ταράτσα πάλι η γυναίκα με την μία της κόρη.”Τον κάκτο, τί θα τον κάνουμε;” είπε η γυναίκα. ‘Έλα καλέ μαμά τί τον θες, πού θα τον βάλεις; Άφησέ τον εκεί που κάθεται.” ” Μου αρέσει όμως η γλάστρα του, θα φυτέψω τριαντάφυλλα, θα πώ σε ένα από τα παιδιά κάτω να τη βγάλει.” είπε η γυναίκα και φύγαν. Σε λίγο δύο άνδρες βούτηξαν τον κάκτο και με λουριά και λίγες κλωτσιές τον έβγαλαν από τη γλάστρα του και τον έριξαν σχεδόν ξαπλωτό σε μία παλιά γλάστρα παραδίπλα γεμάτη χώμα και μερικά σκουπίδια. Ο κάκτος τους άφησε και μερικά αγκάθια και γρατσουνιές για ενθύμιο που καθόλου δεν τους άρεσε γιατί άκουσε κάποιες λέξεις που καθόλου καλές δεν του φάνηκαν.
Έτσι ο κάκτος άρχισε να προσαρμόζεται στη νέα του θέση που ήταν αρκετά άβολη. Αλλά ήταν κάκτος και μπορούσε να αντέξει. Δεν ξαναείδε τη γυναίκα ή κάποιον από την οικογένεια. Από τη ταράτσα περνούσαν σε αραιά διαστήματα κάποιοι άγνωστοι για να κάνουν ένα τσιγάρο και να φύγουν. Η ταράτσα συνέχισε να μένει αχρησιμοποίητη και ο κάκτος μεγάλωνε στη άβολη θέση του παίρνοντας πολύ περίεργο σχήμα. Μερικές φορές σκεφτόταν τον άγνωστο με το ψαθάκι, είχε μία σιγουριά ότι θα τον ξανάβλεπε, αλλά έκανε λάθος.
Τα χρόνια πέρασαν ήλιος, βροχή, άνοιξη, καλοκαίρι και πάλι τα ίδια, ο κάκτος στην άβολη θέση του έχοντας απλώσει πλάγια ρίζες στην παλιά γλάστρα. Μία μέρα μία νέα επίσκεψη στην ταράτσα ένα ζευγάρι νεαρής ηλικίας εμφανίστηκε. “Τι όμορφα που είναι εδώ, βλέπεις ουρανό” είπε το αγόρι. “Ναι, δεν στο πα, για την ταράτσα αξίζει αυτό το σπίτι!” είπε η κοπέλα. “Ωχ, δες εδώ, ένας κάκτος. Είναι τεράστιος και τον έχουν πετάξει! Τι θα τον κάνουμε;” “Ξέρω κι εγώ, δε μου πολυαρέσει μήπως να τον πετάξουμε;” “Όχι, τον καημένο να τον σώσουμε! Αξίζει πιστεύω” “Καλά, θα δούμε…” είπε η κοπέλα και μετά από λίγο φύγαν από την ταράτσα.
Μερικές μέρες αργότερα τα ζευγάρι εμφανίστηκε ξανά με χοντρά γάντια, ιμάντες και πολύ υπομονή και ο κάκτος μας τοποθετήθηκε σε μία νέα γλάστρα, καθώς όμως είχε μείνει τόσα χρόνια ξαπλωτός είχε τόσο μεγάλη κλίση που μπορούσε να σταθεί όρθιος μόνα κόντρα στον τοίχο έτσι μπήκε στη γωνία του τοίχου περιμένοντας να ισιώσει. Και αυτή τη φορά το ζευγάρι αποκόμισε γρατσουνιές και αγκάθια αλλά δε φάνηκαν να θυμώνουν. Ο κάκτος τους συμπάθησε αμέσως, εκείνοι άρχισαν να ανεβαίνουν στην ταράτσα πολύ συχνά, όταν άνοιγε ο καιρός. Η ταράτσα σιγά σιγά γέμισε πάλι λουλούδια, βάφτηκε και απέκτησε την παλιά της αίγλη, ίσως και καλύτερα, οι φίλοι και οι συγγενείς άρχισαν να ξαναέρχονται και οι γιορτές γίνονταν πάντα εκεί. Πάλι καλά σχόλια για τον χώρο και καμιά φορά ένα επιφώνημα θαυμασμού: ” Ω! Καλέ που τον βρήκατε αυτόν τον μεγάλο κάκτο;” και η απάντηση: ‘΄Ήταν στην ταράτσα από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες, πεταμένος σε μία γλάστρα, γιαυτό είναι στραβός ο καημένος, πέρασαν κι ενοικιαστές μετά, αλλά κανείς δεν έκανε τον κόπο να τον μαζέψει ο Θ. επέμενε και τον κρατήσαμε, τώρα φτιάχνει και κακτάκια από αυτόν, να κοιτάξτε!” Γιατί πραγματικά ο κάκτος τώρα είχε και κακτάκια φυτεμένα σε γλαστράκια τριγύρω και ήταν πάλι πολύ ευτυχισμένος!
Εδώ τελειώνω την ιστορία μου, όπως καταλάβατε εγώ ήμουν λίγο κακιά στην αρχή και ήθελα να τον ξεφορτωθώ τον κακτούλη, του άνδρα μου όμως του άρεσε και τον κρατήσαμε. Στην πορεία βέβαια τον συμπάθησα κι εγώ και πριν κάνα μήνα περίπου του αλλάξαμε και γλάστρα του βάλαμε μία μεγάλη πήλινη και του κόψαμε τα περιττά κλαδιά που τον έκαναν να γέρνει από τη μία μεριά, τελικά δεν ίσιωσε ποτέ παρόλο που τον είχαμε κόντρα σε τοίχο για αρκετά χρόνια. Με το κλάδεμα όμως είναι μία χαρά και πια δεν γέρνει και στέκεται χωρίς στήριξη. Η μεταφύτευση του είναι βέβαια πάντα οδυνηρή εμπειρία, αλλά η αγάπη ανταποδίδεται πάντα τελικά, ακόμη και από ένα κάκτο, που προχθές παρατήρησα ένα μπουμπούκι και χθες έβγαλε αυτό το όμορφο λουλούδι. Ένα μικρό θαύμα για μάς, που με έκανε να θέλω να μοιραστώ την ιστορία του, όπως έγινε από τότε που γνωρίσαμε τον κάκτο μας και όπως τη φαντάστηκα, πριν από μάς.
Υ.Γ: Το σπίτι μας είναι του ‘ 79 οπότε ο κάκτος μπορεί να είναι και μεγαλύτερος από εμάς!…
Photography by Peny Kafira
Μερικές εικόνες από το γάμο του Σαββάτου που πέρασε. Ένας γάμος τέλεια οργανωμένος, αλλά πάνω απ’ όλα ένα ζευγάρι πολύ όμορφο και αγαπημένο. Εντυπωσιακός στολισμός, εκκλησία και τέλος το γαμήλιο πάρτυ σε ένα υπέροχο καταπράσινο κτήμα.
Photography by Peny Kafira
Η αναμονή…
Photography by Peny Kafira
Το γλυκούλι παρανυφάκι…
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Πολύ ρύζι!
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Μπαίνοντας στο κτήμα.
Photography by Peny Kafira
Χορεύοντας.
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Χαίρομαι πολύ παιδιά που μοιράστηκα μαζί σας αυτές τις στιγμές, όλα ήταν υπέροχα. Εύχομαι κάθε ευτυχία.
Photography by Peny Kafira
Μερικές εικόνες από τη βάπτιση της περασμένης Κυριακής. Συνάντησα ξανά μία οικογένεια για τη βάπτιση του νέου μέλους της. Πολύ χαίρομαι όταν συμβαίνει αυτό, όπως έχω ξαναπεί. Αυτή όμως η περίπτωση έχει ένα λόγο παραπάνω να μου φέρνει στο νου όμορφες αναμνήσεις, η πρώτη φορά που συνάντησα την οικογένεια για τη βάπτιση της μικρής τους κόρης ήταν για μένα η πρώτη μου δουλειά ως 81 Studio, είχα κάνει άλλες βαπτίσεις και γάμους αλλά το ξεκίνημα της προσωπικής σου προσπάθειας ποτέ δεν το ξεχνάς! Ακολούθησαν πολλές ακόμα βαπτίσεις αλλά εκείνη ήταν η πρώτη δική μου…
Photography by Peny Kafira
Ο μικρός πρωταγωνιστής της φετινής βάπτισης.
Photography by Peny Kafira
Η αδελφούλα του τότε…
Photography by Peny Kafira
Η αδελφούλα του τώρα…
Photography by Peny Kafira
Γλύκα δεν είναι;
Photography by Peny Kafira
Τότε.
Photography by Peny Kafira
Τώρα.
Photography by Peny Kafira
Και συνεχίζοντας στην φετινή βάπτιση, ο μπαμπάς…
Photography by Peny Kafira
Με τη νονά και τη μαμά…
Photography by Peny Kafira
Στιγμές…
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Το χαρούμενο ζευγάρι είναι δίδυμα, αν δεν το ξέρεις δεν το φαντάζεσαι αφού είναι τόσο διαφορετικά αλλά πολύ αγαπημένα, κουκλάκια και τα δύο! Γνωστοί απ’ τα παλιά κι αυτά, δεν τα γνώρισα με την πρώτη ματιά αφού μεγάλωσαν τόσο. Τα κυνηγούσα να τα φωτογραφίσω όταν είδα τη μαμά τους να λέει τα ονόματά τους και τότε κατάλαβα!… Πλάκα είχε…
Και τέλος δύο εικόνες από τις μπομπονιέρες που πολύ μου άρεσαν…
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Ήταν όλα πολύ όμορφα, ανυπομονώ για το άλμπουμ.
Photography by Peny Kafira
Είναι κάποιες φορές που βρίσκεσαι μπροστά σε κάτι που ξέρεις ότι είναι εκπληκτικό και αρκεί ένα και μόνο κλικ για μία πολύ όμορφη εικόνα ακριβώς γιατί αυτό που έχεις μπροστά σου είναι τόσο δυνατό. Αυτή είναι η περίπτωση της παραπάνω εικόνας ένα κλικ, ούτε Photoshop ούτε πολλές λήψεις, απλά το μεγαλείο μιας δέσμης φωτός. Ίσως είμαι λίγο υπερβολική αλλά αυτή η εικόνα κάτι μου λέει.
Ας πάρουμε λίγο τα πράγματα από την αρχή. Η εικόνα είναι από τη Βάπτιση της Κυριακής που πέρασε. Το μυστήριο τελέστηκε στην όμορφη Αμφίκλεια στη Μονή Δαδίου. Το μοναστήρι αυτό είναι πολύ γραφικό, σχετικά μικρό με μία πολύ παλιά όμως εκκλησία που λένε ότι χρονολογείται από το 1786! Ο χώρος πολύ περιποιημένος με λουλούδια και πλακόστρωτα όπως στα περισσότερα μοναστήρια, η εκκλησία όμως αυτή είναι μοναδική. Ο χρόνος έχει αφήσει παντού τα σημάδια του και αυτό την κάνει ακόμα πιο ιδιαίτερη και με μοναδικά κατανυκτική ατμόσφαιρα. Έτσι αυτή η Βάπτιση ήταν ιδιαίτερη. Αν προσθέσουμε τον γλυκύτατο, πράο ιερέα, τις ευγενικές μοναχές και τον απίστευτα χαρούμενο μπέμπη δε νομίζω ότι μπορούμε να έχουμε καλύτερο συνδυασμό!
Ακολουθούν μερικές ακόμα εικόνες που διάλεξα οι οποίες επίσης είναι “pure” απευθείας, χωρίς Photoshop, έτσι για λίγη αποτοξίνωση!
Photography by Peny Kafira
Η εξωτερική άποψη.
Photography by Peny Kafira
Η είσοδος.
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Στιγμές από τη Βάπτιση.
Photography by Peny Kafira
Ναι, ο μικρούλης γέλαγε! Πολύ γέλιο όμως! Νομίζω πολύ του άρεσε!
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Είχαμε βέβαια και ένα απίστευτο συμπρωταγωνιστή τον μεγάλο αδελφούλη. Νομίζω ότι είναι γεννημένος τσαχπίνης και η αγάπη του φωτογράφου αφού ποτέ δεν είπε όχι σε πόζα!
Photography by Peny Kafira
Τί λέγαμε;
Η μέρα ολοκληρώθηκε με ένα υπέροχο τραπέζι σε τοπικό παραδοσιακό ξενώνα όπου όλα ήταν κανονισμένα στην εντέλεια από τους γονείς και με πολύ φαντασία από τη μαμά. Πιστεύω ότι όσοι παρευρέθηκαν θα θυμούνται τη βάπτιση του μικρού με πολύ αγάπη. Αυτά, θα έλεγα κι άλλα αλλά νομίζω ότι ήδη μακρηγόρησα! Φιλάκια!
Σήμερα είχα τον πιο γλυκούτσικο επισκέπτη σπίτι. Ήρθε μαζί με τη νονά του και τη μαμά του από την όμορφη Θεσσαλονίκη, να με δουν και να τους δω! Πώς να αντισταθείς και να μη κάνεις μερικά κλίκ!;
Photography by Peny Kafira
Ρίξαμε έναν υπνάκο!
Photography by Peny Kafira
Ξυπνήσαμε…
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
Photography by Peny Kafira
και παίξαμε λιγάκι με το φλας!